szu­ka­jąc for­my edy­tor­skiej pierw­sze­go nu­me­ru „Me­ta­fi­zy­ki Spo­łecz­nej”, zde­cy­do­wa­łem się na wiel­ko­for­ma­to­wą ga­ze­tę, dru­ko­wa­ną na of­fse­cie, na pa­pie­rze do­brej ja­ko­ści (za­miast na ta­nim pa­pie­rze gazetowym)

wi­nie­tę wy­ma­lo­wa­łem tu­szem za po­mo­cą pę­dzel­ka ze­rów­ki na ar­ku­szu bry­sto­lu (be­ne­dyk­tyń­ska pra­ca nad ufor­mo­wa­niem wszyst­kich krzy­wych w li­te­rach za­ję­ła wie­le go­dzin spę­dzo­nych z pę­dzel­kiem i dwo­ma sło­icz­ka­mi z far­bą: czar­ną i – prze­zna­czo­ną do re­tu­szy – białą)

przez wy­cię­ty w okład­ce okrą­gły otwór (za­stę­pu­ją­cy cy­frę „0” w nu­me­rze pe­rio­dy­ku) wi­dać było datę rocz­ną „1996” wy­dru­ko­wa­ną na pierw­szej stro­nie środ­ka | w tle zo­sta­ło na­dru­ko­wa­ne ciem­no­gra­na­to­wym ko­lo­rem zdję­cie pra­cy stu­denc­kiej z lat 50. (re­pro­du­ko­wa­nej w kontrze) | wi­nie­ta i dru­ga – nie­wiel­ka – fo­to­gra­fia były złote

od pierw­szej edy­cji kon­kur­su Ga­le­rii Pla­ka­tu AMS, któ­rej by­łem ku­ra­to­rem, za­czą­łem wy­da­wać „Al­ma­nach Ga­le­rii Pla­ka­tu AMS” | z przy­czyn fi­nan­so­wych uka­za­ło się tyl­ko sie­dem nu­me­rów pe­rio­dy­ku (ostat­ni w 2008 roku)

na okład­ce „Wię­zi” za­cho­wa­łem pięk­ną wi­nie­tę Je­rze­go Ja­wo­row­skie­go z koń­ca lat 50. | nada­łem ukła­do­wi ty­po­gra­ficz­ne­mu dy­na­mi­kę przez do­da­nie gro­te­sków bez­sze­ry­fo­wych, czar­nych i bia­łych pro­sto­ką­ci­ków oraz zde­cy­do­wa­ne wy­rów­na­nie kom­po­zy­cji do le­wej strony

wszyst­kie „Rocz­ni­ki Mu­zeum Na­ro­do­we­go w War­sza­wie” mają w opra­wę zin­te­gro­wa­ną | wy­ko­nu­je się ją po­dob­nie do opraw twar­dych, ale za­miast tek­tu­ry uży­wa się mięk­kich kar­to­nów okle­jo­nych syn­te­tycz­nym two­rzy­wem | opra­wa zin­te­gro­wa­na jest znacz­nie trwal­sza od opra­wy pa­pie­ro­wej, a jed­no­cze­śnie lżej­sza i bar­dziej po­ręcz­na od opra­wy twardej

w rocz­ni­kach ko­lor czer­wo­ny ma wy­łącz­nie jed­no za­da­nie: pio­no­wa czer­wo­na kre­ska o wy­so­ko­ści rów­nej zna­kom pi­sma po­prze­dza wszyst­kie tek­sty w ję­zy­ku angielskim

„Schulz/Fo­rum” jest pu­bli­ka­cją o cha­rak­te­rze nie­ko­mer­cyj­nym, ad­re­so­wa­ną do ba­da­czy i znaw­ców twór­czo­ści Schul­za, za­tem mo­głem po­zwo­lić so­bie na igno­ro­wa­nie ryn­ko­wych ogra­ni­czeń: od­wró­ci­łem tra­dy­cyj­ne po­rząd­ki i pierw­szą stro­nę okład­ki po­zo­sta­wi­łem nie­za­dru­ko­wa­ną, je­dy­nie w le­wym gór­nym rogu umie­ści­łem skrom­ny ty­tuł i nu­mer cza­so­pi­sma, a u dołu kod kre­sko­wy (z ko­lei na czwar­tej stro­nie ulo­ko­wa­łem ry­su­nek Schul­za, dru­ko­wa­ny na spad)

okład­ka nie zo­sta­ła przy­mo­co­wa­na do grzbie­tu, któ­ry jest od­sło­nię­ty i okle­jo­ny czar­nym płót­nem | okład­ka, wy­ko­na­na z gru­be­go bia­łe­go kar­to­nu, ma sze­ro­kie ca­ło­stro­ni­co­we skrzy­deł­ko – po roz­ło­że­niu na jego we­wnętrz­nej stro­nie uka­zu­ją się stop­ka re­dak­cyj­na i spis tre­ści ak­tu­al­ne­go nu­me­ru | w miej­scu, gdzie tra­dy­cyj­nie by­ła­by już stro­na przed­ty­tu­ło­wa lub ty­tu­ło­wa, zna­la­zła się czar­no-bia­ła ilu­stra­cja wy­dru­ko­wa­na na spad

w pro­jek­tach ksią­żek sta­ram się oszczęd­nie uży­wać ko­lo­ru czer­wo­ne­go | je­dy­nie w opra­co­wa­niach gra­ficz­nych pe­rio­dy­ków, jak w „Pa­mięt­ni­ku Te­atral­nym”, zda­rza mi się nada­wać dru­gie­mu ko­lo­ro­wi kil­ka róż­nych funkcji